Een klein wondertje


Dol gelukkig waren we toen we samen de streepjes op zwangerschap test zagen staan. maar ook onwennig want er groeit iets in je lichaam waar je heel goed voor wil zorgen ook in je lichaam. mijn zwangeschap verliep eigenlijk heel vlekkeloos geen last van nare kwaaltjes. dus maak je plannen in je hoofd met hoe je het graag het zou willen zien in je verdere zwangerschap, maar dan met 30.6 weken maandag 12 sept deze ochtend nergens last van zelfs die dag een afspraak voor een controle bij de verloskundige alles ziet er goed uit. dus na huis nog druk in en om het huis einde middag al wel last van een harde buik maar dacht door het warme weer dus gaf er eigenlijk geen gehoor aan. in de avond nog een stukje gefiets en zakte de pijn iets weg. in de avond lekker een warme douche en lekker na bed maar rond 03.30 wordt ik toch wakker met last in me buik bed in bed uit want wist eigelijk niet wat het echt was want jah was nu pas echt 31 weken zwanger helaas niet meer de slaap kunnen vatten dus in de ochtend weer een douche en het zakte weer weg dus op na het werk daar aan gekomen steeds meer last van me buik maar nog steeds gingen er geen alarm bellen rinkelen tot dat een collega tegen me zegt goh zou je toch niet even je verloskundige bellen. na het telefoon gesprek na huis want ze wilde me toch echt zien thuis aan gekomen was de verloskundige er vrij snel dus na dat ze me onderzocht heeft blijk ik al 2cm ontsluiting te hebben. dus spullen bij mekaar gepakt en hup snel brengt ze me naar het ziekenhuis in Tiel en de weeen voelen echt heavy 1 maal aangekomen in Tiel staan ze ons al op te wachten en blijk ik dus ondertussen al 4cm ontsluiting te hebben dus op dat moment krijg je wel de schrik van je leven want hoe kant dit NU ineens. Dus wordt ik gelijk op de wee-remmers gegooid en wordt er met longrijping gestart wat het liefst 48 uur in je lichaam moet zitten hoe beter dit is voor ons kindje maar ik blijk door de wee-remmers heen tegaan dus wordt er gekeken waar ik tercht kan want het zet door ik ga ergens 1 dezer dagen bevallen als het niet remt. Er blijkt plaats tezijn in het WKZ in Utrecht dus word ik met spoed per ambulance overgebracht en ook daar staan ze ons op te wachten en gooien ze me weer op de wee-remmers want hoe langer ons kindje blijft zitten hoe beter maar de weeen houden aan in de avond prikken ze toch me vliezen door in de hoop dat het toch maar verder gaat door zetten want ik begin richting de 20 uur aan weeen tezitten en jah hoe lang hou je dat zelf vol in de nacht krijg ik toch maar wee-opwekkers want de ontsluiting blijft steken op 8cm, uiteindelijk toch maar een ruggenprik en dan gaat het snel en blijkt ons kindje ook nog eens als sterrenkijker te wereld te komen met 1700gram en 41cm en wordt ze gelijk mee genomen en blijkt ze het heel goed te doen en dat met 31weken en 1 dag. en na bijna een week op de ic krijgt ze koorts niemand verwacht het want lizzy deed het zo goed ze wordt precies nadat ze 1 week is met spoed geopereerd op de afdeling aan NEC dat is een gaatje in haar dikke darm na weer een week verder blijkt het weer fout dan is ze dus 2 weken de darmen blijken niet goed aanelkaar gegroeid te zijn em dus weer met spoed geopererd , maar nu wel na de OK want haar buik wond is al open geknapt ze krijgt een dunnedarm stoma. Nu 4 weken later ondertussen verplaats naar Tiel ( eindelijk ) dichterbij Papa en Mama, maar helaas we zijn er nog lang niet, maar ze doet het heel goed ons klein meisje nu hopen we haar snel thuis krijgen.Volgend jaar wordt ze weer geopereerd en hopen we dat de stoma dan opgeheven kan worden. We zijn super blij dat we dit bijzondere moment zo konden laten vast leggen want je leeft echt in een rollercoaster van emoties en angst bedankt yvonne alvast voor deze geweldige mooie foto's.


0 keer bekeken
  • Facebook Social Icon
  • LinkedIn Social Icon
  • Twitter Social Icon